Bookseer
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਓ ਜਾਂ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ। ਤੁਹਾਡੀ ਰੁਚੀ ਲਈ ਨਹੀਂ: ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜੀਅ ਰਹੇ ਹੋ ਉਸ ਲਈ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਕਦੇ ਨਾ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਸ਼ਬਦ ਹਕੀਕਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਹੁੰ ਵਿਆਹ ਰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਫ਼ੈਸਲਾ, ਕੈਦ; ਇੱਕ ਅਰਦਾਸ, ਧਰਵਾਸ। ਸਹੀ ਸ਼ਬਦ, ਜੇ ਸਹੀ ਪਲ ਪਹੁੰਚਣ, ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕਿਤਾਬ ਸਹੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਲੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਚੁਕਾਈ। ਡਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ਬਦ। ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ। ਪਿਆਰ ਲਈ, ਹੌਸਲੇ ਲਈ, ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ।
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਹੀ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਬਦ ਲੱਭ ਲਏ ਹਨ। ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸਹੀ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨ, ਅਣਗੌਲੀਆਂ, ਭੁਲਾਈਆਂ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ, ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਜਗਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਤੋਂ ਬਚ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤਿੰਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਂ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਕਾਰਨ। ਕੋਈ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰੀ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ: ਇੱਕ ਨਿਦਾਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੁਸਖ਼ਾ।
ਸ਼ੀਸ਼ਾ
ਸਟੀਵਨਜ਼ ਨੇ ਤੀਹ ਵਰ੍ਹੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਹਵੇਲੀ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ, ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਦੇ, ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਅਖ਼ੀਰ ਵੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਇੱਕ ਓਪਰਾ ਆਦਮੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਮ ਦਿਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਪਹਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੱਤੀਆਂ ਜਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਤਾਬ ਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੰਘੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਰੱਤੀ ਭਰ ਕੁੜੱਤਣ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਰਾਹ
ਪੂਰੋ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਉਸਾਰਦੀ ਹੈ। ਅਖ਼ੀਰਲੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੰਡ ਦੇ ਕਾਫ਼ਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਲਾਜੋ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਆਪਣੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਥਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਰ ਨਹੀਂ, ਚੋਣ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਣ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ, ਸਬੂਤ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਬੂਤ ਹੈ।
ਖਿੜਕੀ
ਫਿਨਲੈਂਡ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਟਾਪੂ, ਇੱਕ ਦਾਦੀ, ਛੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਬੱਚੀ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਗਰਮੀ: ਯਾਨਸਨ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ-ਦਰਸ਼ਨ ਘੜਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਵੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੰਦਰਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਾਰਤ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਦਾ ਕੰਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ: ਸਬੂਤ ਕਿ ਅਗਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਪੁਰਾਣੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਵੱਧ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਧੀਮੀਆਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਲਈ ਸਾਂਭ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਉਸੇ ਥਾਂ ਵਾਂਗ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਧਰ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਗੰਢ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੈ।
ਪਾਠ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਵੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਵੀ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਆਪਣੀ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਸਾਂਭ ਲਓ; ਕਾਰਡ ਉਸ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ ਜਿਸ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਇਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਵਾਇਆ। ਕੁਝ ਸਵੈ-ਤਸਵੀਰਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਜੋ ਹਾਂ,
ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕਿਤਾਬਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ। ਜ਼ਰਾ ਗਹੁ ਨਾਲ ਵੇਖੋ: ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਗੰਢ ਕਦੋਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਉਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਵਲ, ਦਰਸ਼ਨ, ਸਵੈਜੀਵਨੀ, ਕਵਿਤਾ, ਵਿਗਿਆਨ। ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਵਿਕਰੇਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤੁਹਾਡਾ ਦਿੱਤਾ ਹਰ ਜਵਾਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹਰ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਂਭਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲਾ ਪਾਠ ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਿਛਲਾ ਮੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਦੋ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਉਸੇ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।
ਕੋਈ ਖਾਤਾ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਫ਼ੀਡ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਜਵਾਬ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।